11.11.10

No, you are not alone....



W mojej głowie coraz częściej panuje chaos myśli. Czuje się  inna, pominięta i zapomniana. Nie, nie gorsza,  wyjątkowa ale zarazem bardzo odmienna. Kim są ludzie dookolna mnie? dlaczego Tych prawdziwych jest tak mało? Dlaczego Ci najbliżsi ranią  najmocniej? dlaczego nie ufamy? dlaczego większość relacji jest tak płytka? Czy  macie czasami rażenie ze inwestujemy nasz czas i nadzieje od początku w wątpliwe  relacje, karmiąc się nadzieja ze się "ułoży". Dlaczego utrzymanie niektórych znajomości jest tak trudne. Jeszcze kila lat temu było to prostsze. Teraz większość z bliższego otoczenia prowadzi zupełnie inne życie, ma inne problemy, zmienia poglądy...
Wiem ze moje oczekiwania są wysokie, zawsze takie były, jednakże daje z siebie wszystko, kiedy tylko  czuje ze to to ....  Niestety coraz częściej już nic nie czuje, to nie ta osoba, tamta tez nie... szukam, błądzę, i tulę się w ramionach które są zawsze na wyciągniecie mojej reki, dziękuje że choć Ty  zawsze jesteś.


p.s. foto zrobione 10 lat temu :)

8 comments:

  1. najważniejsze ze sa te ramiona, które zawsze Cie przytulą. Resztę spróbuj zapomniec. Wiem ze to niełatwe..wiem..

    ściskam..

    ReplyDelete
  2. Wiesz co..czuję dokładnie to samo a żyjemy w zupełnie innych miejscach, w innym otoczeniu...ale fakt świat jest jeden i widocznie wszędzie różny a jednak taki sam...? Aj tam dajesz mi do myślenia...o rzeczach o których jednak lepiej nie myśleć.
    buziak :*

    ReplyDelete
  3. Rozkminiała bym tu u Ciebie i rozkminiała...

    ...Życie

    ReplyDelete
  4. Mam dokładnie takie same odczucia...niestety...a może stety :)Jest jak jest,może z biegiem czasu i zdarzeń człowiek robi się ostrożniejszy,mniej skłonny do angażowania,bo już tyle widział i wie....

    ReplyDelete
  5. niestety z biegiem lat wszystko się zmienia, czas pokazuje na kogo można liczyć, a o kim lepiej zapomnieć chodź wydawał Nam się kimś wspaniałym. Lepiej odłożyć smutki na bok i cieszyć się tym co mamy blisko siebie :) piękne zdjęcie!

    ReplyDelete
  6. cudne zdjęcie:)
    i jakże refleksyjny opis....

    ReplyDelete
  7. życie zmienia się jak kalejdoskop, jednekgo dnia lubisz jabłka, drugiego nie możesz na nie patrzeć ( mam nadzieję, że przenośnia nie jest bezsensowna :) ) . pozostaje tylko uśmiechnąć się, wziąć życie za rogi i nie pozwolić się rozstawiać po kontach. NIGDY nie jesteś sama.

    Ew.

    ReplyDelete
  8. Dziękuję Wam za miłe słowa i w ogóle za komentarz :) Posty jak ten są dla mnie bardzo osobiste, cieszę się że znajdują odbiorców. To dla mnie ważne. Dziękuję

    ReplyDelete

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...